คำถามที่พบบ่อย

ผู้ปลูกมักเห็นก้านใบสีม่วงบนพืช

ลำต้นสีม่วงเหล่านี้เกิดจากสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือการขาดฟอสฟอรัส

ฟอสฟอรัสเป็นส่วนประกอบสำคัญอันดับสองของพืช และการขาดธาตุนี้ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาทางเคมีที่แตกต่างกันของไนโตรเจนในพืช

สาเหตุของการขาดฟอสฟอรัสสามารถ:

• เย็น. ที่อุณหภูมิต่ำกว่า 20 ° C ฟอสฟอรัสเดินทางในพืชน้อยลงและแทบไม่ต่ำกว่า 17 ° C อีกต่อไป ฟอสฟอรัสหยุดนิ่งทำให้เกิดการขาดแคลน พืชจึงเติบโตได้ไม่เกิน 17 องศาเซลเซียส หมายเหตุ: พืชก็เติบโตในเวลากลางคืนเช่นกันและอุณหภูมิไม่ควรต่ำกว่า 20 ° C ทุกครั้งที่อุณหภูมิลดลงต่ำกว่าจะหมายถึงการสูญเสียในผลผลิตสุดท้าย
• พีเอชสูงเกินไป หากค่า pH ในตัวกลางสูงกว่า 6.0 แสดงว่าฟอสฟอรัสรวมอยู่ด้วย หากค่า pH ในตัวกลางสูงกว่า 6.5 ฟอสฟอรัสก็แทบจะไม่ถูกบันทึกเลย
• ธาตุอาหารพืชไม่ดี ฟอสฟอรัสมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันทุกประเภทและเกี่ยวข้องกับที่มาของสารอาหาร (ซึ่งฟอสฟอรัสทำมาจากอะไร) คุณภาพเป็นตัวกำหนดความสามารถในการดูดซับ ความเข้มข้น และความสามารถในการผสมกัน ซัพพลายเออร์อาหารส่วนใหญ่ใช้ฟอสฟอรัสที่ถูกกว่า ซึ่งหมายความว่าไม่มีความเข้มข้นสูงและสามารถจับกับสารอื่นๆ ได้อย่างรวดเร็ว ลองนึกถึงการตกผลึก ยิปซั่ม และเปลือกโลกบนสื่อ ข้อบกพร่องมักจะเสริมด้วยการใช้กรดฟอสฟอริกเป็น pH

เรามักจะเห็นการขาดฟอสฟอรัสด้วย ดังนั้นลำต้นสีม่วงจึงเกิดขึ้นในต้นแม่ เนื่องจากผู้ปลูกใช้กรดไนตริกเป็น pH- คู่แข่งบางรายทำการตลาดเป็นค่า pH ที่เติบโต สิ่งนี้ไม่ถูกต้องโดยสมบูรณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากคุณใช้โภชนาการของคู่แข่งรายเดียวกัน

ใบที่ไหม้และสีอ่อนลงเป็นปัญหาทั่วไป สาเหตุส่วนใหญ่: pH สูงหรือต่ำเกินไป เนื่องจากค่า pH ในตัวกลาง เช่น ลดลงต่ำกว่า 5.2 หรือสูงกว่า 6.0 พืชจึงไม่สามารถดูดซับเกลือหลายชนิดได้อีกต่อไป ยิ่งเบี่ยงเบนจากค่า pH ในอุดมคติมากเท่าไร การดูดซึมก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น พืชจะขาดและมีสีอ่อนลง อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานี้ ผู้คนได้รับการให้อาหาร เพื่อให้ความเข้มข้นของเกลือในอาหารมีการสะสมมากขึ้น ในระยะยาว ออสโมซิสไม่สมดุลมากเกินไป ซึ่งจะได้รับการชดเชยโดยการดึงน้ำออกจากใบกลับเข้าไปในตัวกลาง ปรากฏการณ์นี้เรียกอีกอย่างว่าการเผาใบไม้ การเตือนครั้งแรกสำหรับใบไหม้มักจะม้วนงอหรือขอบใบเหลือง พืชสังเกตเห็นความแตกต่างของความสมดุลกับตัวกลางและเป็นปฏิกิริยาแรกที่จะปิดปากใบที่ด้านนอกของด้านล่างของใบ

ปัญหาทั่วไปของการเพาะปลูกในร่มคือ ชุดผลจะแข็งขึ้น แต่ไม่ต้องการที่จะเติบโต ชาวสวนใช้พลังไปกับอุปกรณ์สกัดและระบายอากาศ แต่บางครั้งลืมไปว่าสิ่งที่ออกไปก็ต้องเข้ามาอีกเช่นกัน โดยปกติแล้วพวกมันจะมีรูเล็กเกินไปตรงข้ามกับการสกัดหรือไม่มีการเป่าเลย แต่มีรูเล็กๆ อยู่ข้างใต้ ด้วยวิธีนี้ คุณจะสร้างแรงกดดันต่ำเกินไป และพืชต้องการอากาศบริสุทธิ์ (CO2) เหมือนเดิม หากเปิดประตูทิ้งไว้เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ต้นไม้จะเติบโตเกือบสองเท่าหลังจากสัปดาห์นี้ เฉพาะความสามารถในการเป่าที่ถูกต้องหรือรูไอดีที่ใหญ่กว่ามากก็ดีที่สุดสำหรับปัญหานี้

ขาดแคลนความร้อน ผู้ปลูกบางครั้งพบว่ามีปริมาณเพิ่มขึ้นโดยมีเนื้อหาเพียงเล็กน้อย ซึ่งมักเกิดขึ้นในสภาพอากาศที่มีอุณหภูมิรอบใบตั้งแต่ 32 ° C ขึ้นไป หรือมีแสงน้อยมาก พืชเติบโตภายนอกอย่างที่เคยเป็น ... หากอุณหภูมิสูงเกินไป เพียงลดอุณหภูมิลงหรือปล่อยให้พืชเย็นลงมากขึ้นโดยลดค่า Ec เมื่อพืชร้อนเกินไปก็ต้องการให้เย็นกว่านี้ พืชทำเช่นนี้โดยการระเหยน้ำมากขึ้น อย่างไรก็ตาม หากไม่สามารถทำได้เนื่องจากอาหารแห้งเกินไปหรือมีสารอาหารในตัวกลางมากเกินไป พืชจะสร้างพื้นผิวเพื่อให้สามารถเย็นลงในลักษณะนั้นได้ ทางออกที่ดีที่สุดคือลด Ec ลงครึ่งหนึ่งด้วยความร้อน พืชจะดื่มและระเหยมากขึ้นเพื่อให้เย็นลงและยังคงได้รับสารอาหารในปริมาณที่เพียงพอ นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับพันธุกรรมของพืชด้วย แน่นอนว่าพืชชนิดหนึ่งมีความอ่อนไหวมากกว่าพืชอีกชนิดหนึ่ง ถ้า pH ดีและ Ec ก่อนรดน้ำค่อนข้างต่ำ คุณสามารถเพิ่ม Ec ของการรดน้ำได้ แม้ว่าการดูดซึมธาตุอาหารจะหยุดนิ่งหรือพืชเพียงแค่ต้องการมากกว่าที่เป็นอยู่ พืชก็สามารถเพิ่มปริมาณได้

ผู้ปลูกหลายคนมักจะเห็นว่าด้านข้างของใบมักจะม้วนงอที่ด้านบน Metrop Stomata ที่พืชหายใจอยู่ที่ด้านล่างของใบ ปากใบเหล่านี้ต้องยอมให้น้ำระเหยเพื่อการดูดซึมสารอาหารและน้ำ อย่างไรก็ตาม หากมีสิ่งรบกวนที่ทำให้พืชระเหยน้ำน้อยลง พืชจะปิดปากใบจำนวนหนึ่งที่ด้านนอกของใบ จะเห็นขอบใบม้วนงอเล็กน้อย ยิ่งมีการรบกวนมากเท่าไร ปากใบก็จะยิ่งชิดมากขึ้นเท่านั้น และใบก็จะยิ่งม้วนงอมากขึ้น สาเหตุของความผิดพลาดสามารถ:

• ใต้ใบระเหยมากเกินไป หากใช้ความร้อน ความชื้นต่ำ หรือพัดลมที่วางบนต้นไม้แรงเกินไปอาจทำให้พืชระเหยไปได้มากกว่าที่จะดูดซับได้อีก
• มีเกลือมากเกินไปในตัวกลางโดยการให้อาหารมากไปหรือค่า pH ที่ไม่ถูกต้อง สื่อต้องการชดเชยความไม่สมดุลของเกลือในพืชและภายนอกพืช (ปานกลาง) โดยกักเก็บน้ำ หรือแม้แต่ถอนเกลือออกจากใบไม้ (การไหม้ของใบ) ใบไม้ได้รับความชื้นใหม่เพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย และปิดปากใบเพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียความชื้นใหม่
• การขาดอากาศในตัวกลางเป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนที่ขององค์ประกอบ ใบหยิกเป็นเครื่องบ่งชี้ให้ผู้ปลูกดำเนินการเสมอ